Anna Copp

adwokat

Jestem adwokatem, filologiem angielskim, absolwentką studiów MBA–C na Uniwersytecie Jiao Tong w Szanghaju. Posiadam bogate doświadczenie w udzielaniu pomocy prawnej przedsiębiorcom oraz menedżerom, zapewniając im kompleksową ochronę prawno-podatkową.
[Więcej >>>]

Skontaktuj się

Split payment czyli mechanizm podzielonej płatności, polega na oddzielnej zapłacie kwoty netto i kwoty podatku VAT wynikających z otrzymanej faktury.

Przepisy regulujące mechanizm podzielonej płatności wejdą w życie z dniem 1 lipca 2018 r.

Ze split payment będą mogli skorzystać podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku. W takiej sytuacji przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury, płatność faktury nastąpi na dwa rachunki bankowe, tj.:

  • zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z otrzymanej faktury będzie dokonywana na rachunek VAT;
  • zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto wynikającej z otrzymanej faktury będzie dokonywana na rachunek bankowy albo będzie rozliczana w inny sposób.

Jeśli więc otrzyzdjęcie blogmamy od naszego kontrahenta fakturę opiewająca na kwotę 1.000 zł netto + 230 zł VAT, to kwotę 1.000 zł zapłacimy na „zwykły” rachunek kontrahenta, a kwotę podatku VAT 230 zł na rachunek VAT.

Zapłata w ramach mechanizmu podzielonej płatności może następować jedynie w złotych polskich.

Rachunek VAT ma być zakładany przez banki i SKOKi dla każdego podatnika VAT, a skorzystanie ze split payment nie powinno wpływać na zwiększenie opłat za przelewy. Na rachunek VAT nie będą mogły być wpłacane środki inne niż z tytułu podatku VAT, co oznacza że zasadniczo nie będziesz mógł wypłacać z tego rachunku środków na swoje inne potrzeby.

Jednakże za zgodą naczelnika urzędu skarbowego, środki zgromadzone na rachunku VAT mogą być przekazane na wskazany przez podatnika rachunek bankowy. Podatnik we wniosku do naczelnika powinien określić wysokość środków zgromadzonych na rachunku VAT, jaka ma zostać przekazana na inny rachunek. Zgoda określająca wysokość środków, jaka ma zostać przekazana, będzie udzielana w terminie 60 dni od dnia otrzymania wniosku. Następnie na podstawie informacji uzyskanej od naczelnika urzędu skarbowego, bank przekaże środki na wskazane przez podatnika konto.

Naczelnik urzędu skarbowego odmówi jednak wydania zgody na przekazanie środków zgromadzonych na rachunku VAT:

  1. w przypadku posiadania przez podatnika zaległości podatkowej w podatku – w wysokości odpowiadającej zaległości podatkowej w podatku wraz z odsetkami za zwłokę, istniejącej na dzień wydania decyzji;
  2. w przypadku gdy zachodzi uzasadniona obawa, że:
  • zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku nie zostanie wykonane, w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań z tytułu podatku lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję zobowiązań z tytułu podatku,

          lub

  • wystąpi zaległość podatkowa w podatku lub zostanie ustalone dodatkowe zobowiązanie podatkowe.

Mechanizm split payment będzie dobrowolny, a więc podatnicy nie będą mieli obowiązku płacić jednej faktury w dwóch częściach, tj. osobno kwoty netto i osobno podatku VAT, nadal będzie można zapłacić fakturę jednym przelew czy też w inny sposób, np. gotówką.

Jednakże przepisy przewidują zachęty dla podatników do stosowania mechanizmu podzielonej płatności:

  • Zmniejszenie kwoty zobowiązania podatkowego o kwotę wyliczoną według określonego wzoru, jeżeli zapłata zobowiązania podatkowego z tytułu podatku następuje w całości z rachunku VAT w terminie wcześniejszym niż termin zapłaty podatku.
  • Brak odpowiedzialności solidarnej – do wysokości kwoty odpowiadającej kwocie podatku wynikającej z otrzymanej faktury, zapłaconej z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności. W takim przypadku nie będą miały zastosowania przepisy o odpowiedzialności solidarnej podatnika, na rzecz którego dokonano dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 (wyroby stalowe, paliwa, i inne)  wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na rzecz tego podatnika.
  • Brak stosowania sankcji dotyczącej dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 30% kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego albo kwoty zawyżenia zwrotu różnicy podatku, zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku do obniżenia podatku należnego za następne okresy rozliczeniowe oraz w wysokości 20% kwoty zaniżenia zobowiązania podatkowego albo kwoty zawyżenia zwrotu różnicy podatku, zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku do obniżenia podatku należnego za następne okresy rozliczeniowe.
  • Brak stosowania sankcji w postaci 100% dodatkowego zobowiązania podatkowego w części dotyczącej podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez podmiot nieistniejący, stwierdzających czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności, podających kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością, potwierdzających czynności, do których mają zastosowanie przepisy  58 (czynności bezwzględnie nieważne) i art. 83(czynności pozorne) Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności.
  • Brak stosowania podwyższonej stawki odsetek za zwłokę w wysokości 150% ( 56b Ordynacji podatkowej) do zaległości w podatku powstałej za okres rozliczeniowy, za który podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę podatku naliczonego, której co najmniej 95% wynika z otrzymanych przez podatnika faktur, które zostały zapłacone z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

Powyższe udogodnienia nie znajdą jednak zastosowania do podatnika, który wiedział, że faktura zapłacona z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności:

  1. została wystawiona przez podmiot nieistniejący;
  2. stwierdza czynności, które nie zostały dokonane;
  3. podaje kwoty niezgodne z rzeczywistością;
  4. potwierdza czynności, do których mają zastosowanie przepisy  58 (bezwzględna nieważność) i art. 83 (pozorność) Kodeksu cywilnego.

Ponadto przywilej związany z odstąpieniem od stosowania 150% stawki odsetek za zwłokę nie znajdzie zastosowania do zaległości podatkowej w podatku przekraczającej dwukrotność kwoty podatku naliczonego wykazanej w złożonej deklaracji podatkowej.

Dotarły do mnie już Wasze wątpliwości, czy urząd skarbowy będzie miał dostęp do środków zgromadzonych na rachunku VAT i czy będzie mógł nimi samodzielnie dysponować. Mogę powiedzieć tyle, że przepisy nie przewidują dostępu urzędu skarbowego do rachunków VAT ani możliwości samodzielnego dysponowania środkami zgromadzonymi na tych rachunkach.

Co również istotne, w mojej ocenie korzystanie z mechanizmu podzielonej płatności będzie uznawane za jedną z  przesłanek zachowania przez podatnika należytej staranności w relacjach z kontrahentem.

Jestem ciekawa jak split payment będzie funkcjonował w praktyce, natomiast myślę że ze względu na korzyści jakie ze sobą niesie część podatników zdecyduje się na jego stosowanie.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 539 916 822 e-mail: acopp@chmielniak.com.pl

Już od kilku miesięcy Ministerstwo Finansów pracuje nad przygotowaniem listy przesłanek należytej staranności. Spełnienie tych przesłanek przy zawieraniu transakcji, miałoby skutkować brakiem podstaw do kwestionowania prawa podatnika do odliczenia podatku VAT. Można będzie bowiem przyjąć, że podatnik nie wiedział i nie mógł wiedzieć o tym, że określona transakcja stanowi element łańcucha, w kZdjęcie blogtórym jeden z dostawców dopuścił się oszustwa podatkowego.

Jak wynika z relacji ministerstwa, prace nad przygotowaniem listy są już na ukończeniu, a lista powinna zostać opublikowana za kilka tygodni.

Lista ma mieć formę objaśnień podatkowych mających, jak twierdzi ministerstwo, moc ochronną dla podatników jeśli zastosują się do zawartych tam wytycznych.

Z doświadczenia wiem jak istotne jest wykazanie przez podatnika, że zachował należytą staranność w zakresie transakcji realizowanych ze swoimi kontrahentami. Często spotykam się z przypadkami, w których podatnikom niemającym nic wspólnego z nieprawidłowościami w zakresie VAT, organy podatkowe odmawiają prawa do odliczenia podatku naliczonego, właśnie z uwagi na rzekome niezachowanie przez nich należytej staranności przy weryfikacji kontrahentów. W takich sytuacjach trudno przekonać organy, że jednak podatnik podjął szereg działań w celu sprawdzenia swojego kontrahenta. Co gorsze, mimo wskazywania na liczne działania podatnika, organy i tak twierdzą, że to niewystarczające. Z drugiej jednak strony, organy nie wyjaśniają podatnikom jakie inne jeszcze działania powinni podjąć, aby nie było wątpliwości, że dochowali należytej staranności.

Mając na uwadze moje doświadczenia, z tym większą niecierpliwością czekam na opublikowanie listy, a z jeszcze większą na praktyczne stosowanie zawartych tam przesłanek przez podatników i ocenę ich stosowania przez organy.

Lista jest tworzona przy uwzględnieniu propozycji przedstawicieli biznesu. Przedstawiciele biznesu w drodze konsultacji przedstawili swoje propozycje przesłanek zachowania należytej staranności, które chcieliby aby zostały uwzględnione w liście.

Zaproponowano m.in. takie przesłanki, które już dziś funkcjonują w praktyce, tj.:

  • sprawdzenie czy kontrahent jest zarejestrowany w KRS lub czy ma wpis w CEIDG,
  • czy ma nadany numer REGON,
  • czy jest zarejestrowanym podatnikiem VAT,
  • uzyskanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach i składkach ZUS przez kontrahenta,
  • czy zaproponowana przez kontrahenta cena jest rynkowa,
  • czy kontrahenta reprezentuje podmiot uprawniony do reprezentacji.

Przedstawiciele biznesu zaproponowali również aby weryfikować, czy płatności kontrahenta pochodzą z konta firmowego i czy sama transakcja dotyczy profilu działalności gospodarczej, a także czy przeprowadza je osoba, która ma do tego umocowanie, a także przekazanie przez kontrahenta UPO, czyli dowodu złożenia plików JPK_VAT.

Inne propozycje mogą budzić nieco kontrowersji, np. sprawdzanie numerów seryjnych kupowanych towarów, pozyskiwanie od kontrahenta kopii jego deklaracji VAT, a także oświadczeń o tym, że oferowane produkty nie mają związku z działalnością przestępczą.

Należy pamiętać, że  lista nie zawiera zamkniętego katalogu przesłanek. Istotne jest jednak, aby przesłanki nie były zbyt daleko idące i aby nie wymagano od podatników działań, które w rzeczywistości są bardzo trudne lub nawet niemożliwe do zrealizowania. W mojej ocenie przesłanki należytej staranności powinny być ocenie racjonalnie i przy uwzględnieniu charakterystyki obrotu gospodarczego. Nie powinno się bowiem wymagać od podatników aby stali się etatowymi detektywami śledzącymi swoich kontrahentów. Niestety dotychczasowa praktyka organów podatkowych wygląda tak, że od podatników oczekuje się często podejmowania działań, które w obrocie gospodarczym są bardzo trudne lub prawie niemożliwe do zrealizowania. Być może dodatkowym wsparciem dla podatników będą nowe mechanizmy pomagające w weryfikacji kontrahentów, o czym na pewno Wam napiszę w kolejnych wpisach.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 539 916 822 e-mail: acopp@chmielniak.com.pl

Po chwilowej przerwie wracam wreszcie do pisania na blogu. Zmian w podatkach jest dość sporo, więc pomysłów na wpisy mi nie brakuje.

Dzisiejszy wpis będzie o obowiązku składania plików JPK_VAT, który to obowiązek od początku 2018 r. dotyczy już wszystkich podatników, bowiem obecnie obowiązkiem tym objęci zostali również mikroprzedsiębiorcy. Dla części podatników (małe i średnie przedsiębiorstwa oraz duże przedsiębiorstwa) JPK-VAT nie stanowi tajemnicy, ponieważ byli już wcześniej zobowiązani do ich składania. W ramach przypomnienia obowiązek ten istnieje:

  • od 1 lipca 2016 r. w przypadku dużych przedsiębiorstw
  • od 1 stycznia 2017 r. w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw
  • od 1 stycznia 2018 r. w przypadku mikroprzedsiębiorstw

Od stycznia 2018 r. każdy czynny podatnik VAT, również ten prowadzący działalność gospodarczą w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, musi sporządzać i przekazywać informację JPK_VAT. Podatnicy będą wysyłać JPK_VAT do Ministerstwa Finansów, skąd dane będą przekazane właściwym urzędom skarbowym.

JPK_VAT to ewidencja zakupu i sprzedaży VAT. JPK_VAT jest  przesyłany tylko w wersji elektronicznej, a dane są pobierane bezpośrednio z systemów finansowo-księgowych podatnika.

Co istotne, JPK_VAT składa się do 25 dnia każdego miesiąca, niezależnie od tego czy podatnik składa deklaracje miesięcznie czy kwartalnie. Informację należy wysłać w jednym pliku.

Od podatników nie wymaga się, aby JPK_VAT było emitowane wprost z programu księgowego, w którym podatnik prowadzi swoje ewidencje. Co więcej na stronie internetowej Ministerstwa Finansów, udostępniono program, za pomocą którego można wysłać plik, a także dokonać konwersji plików z formatu CSV na XL.

Pamiętać należy, że plik JPK_VAT powinien być podpisany. Można go podpisać za pomocą bezpiecznego podpisu elektronicznego lub profilu zaufanego podatnika w ePUAP.

Plik JPK_VAT stanowi dokument księgowy. Nie powinien więc zawierać błędów. Ewentualne błędy można jednak skorygować. Nieskorygowanie błędów, czy np. złożenie JPK_VAT o terminie może skutkować określonymi konsekwencjami, w tym karą grzywny.

Mikroprzedsiębiorcy swój pierwszy JPK_VAT powinni złożyć do 25 lutego 2018 r. (a właściwie do 26 lutego, ponieważ 25 to niedziela).

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 539 916 822 e-mail: acopp@chmielniak.com.pl

 

Obecnie trwają prace nad projektem nowelizacji Ordynacji podatkowej, w wyniku której na przedsiębiorców zostanie nałożony dość uciążliwy obowiązek. Mianowicie, przedsiębiorcy będą przesyłali fiskusowi dobowe wyciągi z firmowych rachunków bankowych prowadzonych przez banki i rachunków w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.

Ta dość rewolucyjna zmiana miałby dotyczyć wszystkich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, z wyjątkiem mikro-przedsiębiorców oraz jednostek sektora finansów publicznych.

Wyciągi z rachunków bankowych będą przekazywane Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej.

Wspomniany obowiązek, w przypadku rachunków prowadzonych przez banki lub SKOKi posiadające adres siedziby lub oddział na terytorium Polski, będzie realizowany za pośrednictwem banków lub SKOKów, na podstawie pisemnego upoważnienia udzielonego przez przedsiębiorcę.

W przypadku podatników posiadających rachunek bankowy w banku, którego adres siedziby lub oddziału znajduje się poza obszarem Polski, przedsiębiorca będzie musiał samodzielnie niemalże codziennie wysyłać Szefowi KAS wyciągi ze swojego konta.

Wyciągi z rachunków bankowych będą przekazywane za okresy dobowe w terminie do końca dnia następującego po każdej kolejnej dobie z wyłączeniem sobót i dni ustawowo wolnych od pracy w postaci elektronicznej.

Informacja przekazywana Szefowi KAS powinna zawierać m.in. dane identyfikujące nadawcę i odbiorcę zlecenia płatniczego, ich numery rachunków, datę i czas obciążenia rachunku, kwotę i walutę, tytuł i opis zlecenia oraz saldo rachunku, a więc pełną historię dobowych transakcji.

Codzienne wyciągi z konta firmowego to olbrzymia wiedza dla fiskusa, który dzięki temu będzie posiadał szczegółowe informacje na temat sytuacji finansowej podatnika, jego kontrahentów czy informacji dotyczących rozliczeń.

Jak wskazuje Ministerstwo Rozwoju i Finansów, celem wprowadzenia zmian jest ograniczenie oszustw i nadużyć występujących w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatków dochodowych. Z drugiej jednak strony, fiskus wejdzie w posiadanie istotnej wiedzy na temat podatników, którą zapewne każdy przedsiębiorca wolałby zachować dla siebie.

Projektowana zmiana miałaby wejść w życie 1 września 2017 r. Pytanie tylko czy banki i SKOKi zdążą przygotować się do takiej rewolucji. Z mojego bloga na pewno dowiecie się, od kiedy faktycznie będziecie zobowiązani do udostępniania fiskusowi pilnie do tej pory strzeżonych tajemnic.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 539 916 822 e-mail: acopp@chmielniak.com.pl

 

We wcześniejszych wpisach pisałam już o podatkowej odpowiedzialności osób trzecich, a konkretnie o odpowiedzialności członków zarządu spółek kapitałowych za zaległości podatkowe tych spółek. Jedną z okoliczności umożliwiających uwolnienie się przez członka zarządu od ponoszenia tej odpowiedzialności, jest wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub w tym czasie zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne albo zatwierdzono układ w postępowaniu o zatwierdzenie układu, bądź niezgłoszenie wniosku nastąpiło bez jego winy.

W kontekście tej przesłanki egzoneracyjnej pojawia się pytanie o odpowiedzialność związaną z podatkami, w których zobowiązanie podatkowe powstaje z mocy prawa, jak np. w przypadku podatku VAT czy akcyzowym, gdzie podatnik samodzielnie oblicza i wpłaca podatek, nie czekając na decyzję organu podatkowego. Mianowicie, chodzi o ustalenie właściwego czasu na złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości, w przypadku gdy dopiero w wyniku wydania decyzji określającej zaległość podatkową spółki okazuje się, że spółka jest w złej sytuacji finansowej. Natomiast w czasie pełnienia funkcji członka zarządu, kiedy powstało zobowiązanie podatkowe i zostało wykonane, jednakże w niższej wysokości niż wynikającej z później wydanej decyzji określającej, sytuacja spółki nie uzasadniała zgłoszenia takiego wniosku.

W tym względzie istotna jest uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2009 r, sygn. akt: II FPS 3/09, wydana w wyniku pytania zwykłego składu NSA. Pytanie było następujące:

„Czy członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, o którym mowa w art. 116 § 1 ordynacji podatkowej może skutecznie uwolnić się od odpowiedzialności za zaległość podatkową powstałą w okresie pełnienia przez niego tej funkcji, jeżeli w okresie tym nie było podstaw do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania układowego, a podstawy te powstały dopiero po wydaniu decyzji określającej tę zaległość podatkową i po zakończeniu pełnienia funkcji członka zarządu?”

Skład siedmiu sędziów NSA wskazał, że:

„Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, o którym mowa w art. 116 § 1 ordynacji podatkowej może również po zakończeniu pełnienia tej funkcji, uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe powstałe w tym czasie, jeżeli wykaże w postępowaniu podatkowym, że w okresie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu nie było podstaw do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub postępowania zapobiegającego upadłości.”

Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do właściwego czasu na zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości, wskazał że jest to przesłanka obiektywna. W przypadku zobowiązań podatkowych powstających z mocy prawa, spółka była zobowiązana do zapłaty podatku należnego w terminach wynikających z przepisów prawa. Niewypełnienie tych obowiązków w terminie i we właściwej wysokości uzasadnia wydanie przez organ decyzji określającej. NSA zauważył, że nie zmienia to jednak faktu, że zobowiązanie istniało wcześniej i powinno zostać wykonane w terminach wynikających z przepisów.

Takie stanowisko NSA oznacza, że członkowie zarządu powinien brać pod uwagę podatkowe ryzyko wszystkich operacji gospodarczych, nawet tych które aktualnie nie budzą wątpliwości organów podatkowych. W przyszłości może bowiem okazać się, że organ podatkowy zakwestionuje rozliczenie podatkowe spółki i określi zaległość podatkową w znacznie wyższej wysokości, niż kwota podatku faktycznie zapłacona. Mając na uwadze, że zobowiązanie podatkowe powstaje z mocy prawa, niezależnie od decyzji określającej, musiałoby to oznaczać, że członek zarządu powinien kalkulować przyszłe ryzyko podatkowe, mogące wynikać z decyzji określającej.

Takie stanowisko wydaje się jednak daleko idące. W szczególności nie uwzględnia ono domniemania prawdziwości deklaracji podatkowej. Bowiem podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem należnym do zapłaty, o ile organ podatkowy nie określi wysokości zobowiązania podatkowego w innej wysokości. To domniemanie prawdziwości może obalić organ, wydając i doręczając podatnikowi decyzję podatkową. Powyższe rodzi konieczność przyjęcia, że zobowiązanie podatkowe, w tej wyższej wysokości wynikającej z decyzji, powstało już wcześniej. Niezależnie od tego, podatnik może, do czasu otrzymania decyzji, uważać że zobowiązanie podatkowe miało wysokość wynikającą z deklaracji podatkowej.

Dlatego, do czasu doręczenia ewentualnej decyzji określającej, trudno przyjąć, aby członek zarządu oceniając czy zaistniał właściwy czas do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, brał pod uwagę zobowiązanie podatkowe, w wysokości, w której w tej decyzji może zostać określone. Nawet jeśli takie stanowisko zostałoby odrzucone w toku postępowania podatkowego, w oparciu o domniemane prawdziwości deklaracji, można powołać się na brak winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości przed doręczeniem decyzji określającej.

W razie postępowania dotyczącego odpowiedzialności podatkowej członka zarządu, warto podnosić, że w przypadku spółki kapitałowej, która nie ma problemów z płynnością finansową (za wyjątkiem podatku określonego w decyzji), termin na złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości, co wyłącza odpowiedzialność podatkową członka zarządu, nie powinien zacząć biec wcześniej niż od doręczenia decyzji, która podważa wyliczenia zobowiązania podatkowego zawartego w deklaracji podatkowej.

 

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 539 916 822 e-mail: acopp@chmielniak.com.pl