Anna Copp

adwokat

Jestem adwokatem, filologiem angielskim, absolwentką studiów MBA–C na Uniwersytecie Jiao Tong w Szanghaju. Posiadam bogate doświadczenie w udzielaniu pomocy prawnej przedsiębiorcom oraz menedżerom, zapewniając im kompleksową ochronę prawno-podatkową.
[Więcej >>>]

Skontaktuj się

W ostatnim wpisie poruszyłam temat treści zawiadomienia o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.

Przypomnę, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania (art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

Organ podatkowy właściwy w sprawie zobowiązania podatkowego, z którego niewykonaniem wiąże się podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, zawiadamia podatnika o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w przypadku, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1, najpóźniej z upływem terminu przedawnienia oraz o rozpoczęciu lub dalszym biegu terminu przedawnienia po upływie okresu zawieszenia.

Do tej pory, nie było jednak jasne komu organ powinien doręczyć to zawiadomienie, podatnikowi czy pełnomocnikowi podatnika.

W tej kwestii należy rozróżnić dwie sytuacje. Pierwsza, gdy zachodzi tożsamość pomiędzy organem właściwym do dokonania zawiadomienia o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia i organem prowadzącym postępowanie (w praktyce najczęściej będzie chodziło o Naczelnika Urzędu Skarbowego). Druga, gdy inny organ dokonuje zawiadomienia (np. Naczelnik Urzędu Skarbowego), a inny prowadzi postępowanie (np. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego).

Wątpliwości te wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny, wskazując że w obecnym stanie prawnym, niezależnie od tego jaki organ prowadzi postępowanie podatkowe, o przerwaniu biegu terminu przedawnienia należy zawiadomić pełnomocnika ustanowionego przez podatnika. NSA w swojej uchwale z dnia 18 marca 2019 r, I FPS 3/18 podkreślił, że:

„Dla skuteczności zrealizowania obowiązku wynikającego z art. 70c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa) zawiadomienie, o którym mowa w tym przepisie należy doręczyć pełnomocnikowi, który został ustanowiony w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym, nawet jeżeli zawiadomienia tego dokonuje organ podatkowy, przed którym nie toczy się żadne postępowanie z udziałem pełnomocnika strony.”

Dla podatników istotne są skutki nieprawidłowego zawiadomienia o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia. Naczelny Sąd Administracyjny pochylił się i nad tym problemem, stwierdzając, że:

„Uchybienie w realizacji powyższego obowiązku winno być traktowane jako brak ziszczenia się materialnoprawnego skutku przewidzianego w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.”

Zawiadomienie podatnika z pominięciem pełnomocnika, oznacza brak zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Dla podatników może to mieć ogromne znaczenie. Może okazać się, że z uwagi na niewystąpienie skutku zawieszenia biegu terminu przedawnienia, ich zobowiązanie podatkowe uległo już przedawnieniu. Taka sytuacja może dotyczyć sporej grupy podatników. Z mojego doświadczenia wynika bowiem, że jedną z najczęstszych przyczyn zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jest właśnie wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 539 916 822 e-mail: acopp@chmielniak.com.pl

Po kilkumiesięcznej przerwie, wracam do publikowaniu na blogu. Nie było mnie tu chwilę, a w podatkach wydarzyło się tak wiele, że nie wiem od czego zacząć. Zacznę więc od tematu, z którym spotykam się niezwykle często pomagając Klientom.

Mianowicie chodzi o skutki zawiadomienia podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a właściwie o to, jak szczegółowe powinno być takie zawiadomienie. W jednym z moich wpisów, pisałam już o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.

Przypomnę tylko, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik został zawiadomiony, jeżeli podejrzenie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia wiąże się z niewykonaniem tego zobowiązania (art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej).

Organ podatkowy właściwy w sprawie zobowiązania podatkowego, z którego niewykonaniem wiąże się podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, zawiadamia podatnika o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w przypadku, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1, najpóźniej z upływem terminu przedawnienia oraz o rozpoczęciu lub dalszym biegu terminu przedawnienia po upływie okresu zawieszenia.

W przywołanym powyżej wpisie, poruszyłam problem dotyczący tego, o czym podatnik powinien zostać zawiadomiony, aby nastąpił skutek zawieszenia biegu terminu przedawnienia. W praktyce bowiem, nie było jednolitego poglądu co do tego, jak szczegółowe powinno być zawiadomienie kierowane do podatnika. Problem jest istotny, bowiem z mojego doświadczenia wynika, że wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe jest jedną z najczęściej stosowanych przez organy metod zapobiegania przedawnieniu się zobowiązania podatkowego.

Wątpliwości te zostały rozstrzygnięte w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2018 r. (sygn. akt: I FPS 1/18), w której stwierdził, że:

“Zawiadomienie podatnika dokonane na podstawie art. 70c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) informujące, że z określonym co do daty dniem, na skutek przesłanki z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego podatnika za wskazany okres rozliczeniowy, jest wystarczające do stwierdzenia, że nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia tego zobowiązania na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy.”

Oznacza to, że treść zawiadomienia może być dość skromna i organ podatkowy nie musi przywoływać treści powyższego przepisu ani informować, czy przyczyną zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest wszczęcie postępowania o przestępstwo czy o wykroczenie skarbowe, ani wskazać o jakie przestępstwo czy wykroczenie skarbowe chodzi. Powyższa uchwała NSA jest istotna dla podatników, ponieważ ograniczy możliwość powoływania się przez nich na wadliwość zawiadomienia i w konsekwencji na niewystąpienie skutku zawieszenia biegu terminu przedawnienia.  Pytanie tylko, czy treść zawiadomienia jaką za wystarczającą uznał NSA, będzie zrozumiał dla podatników. Z reguły podatnicy nie wiedzą co kryje się pod wskazanym przepisem. Wielu podatników otrzymawszy takie zawiadomienie, nie będzie nawet miało świadomości, dlaczego doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia ich zobowiązania podatkowego.

Inną kwestią, która budzi nie mniejsze wątpliwości, jest do kogo organ powinien wysłać zawiadomienie, aby było ono skuteczne, tj. do samego podatnika, czy też może do jego pełnomocnika. Pytanie w tej sprawie zostało również sformułowane w celu wydania uchwały przez NSA. Muszę przyznać, że sama czekam na tę uchwałę, ponieważ w praktyce spotkałam się z przypadkami braku prawidłowego doręczenia przez organ zawiadomienia do podatnika, przy jednoczesnym doręczeniu zawiadomienia pełnomocnikowi. Mam nadzieję, że oczekiwana uchwała NSA wyjaśni i te wątpliwości, o czym nie omieszkam Was poinformować.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 539 916 822 e-mail: acopp@chmielniak.com.pl

Zapraszam Was serdecznie na unikalne szkolenie praktyczne, dotyczące odpowiedzialności podmiotów zbiorowych – „Czy przedsiębiorstwo może zostać skazane za przestępstwa?”

Szkolenie odbędzie się 17 stycznia 2019 r. w Warszawie.

Szczegółowe informację znajdziesz na stronie podmiotyzbiorowe.com.pl.

Szkolenie będzie prowadzone przez moich kolegów z kancelarii: Łukasza Chmielniaka, Roberta Gniezdzię oraz Marcina Klonowskiego.

Na szkoleniu dowiecie się m.in. jak w praktyce chronić się przed ryzykami wynikającymi z ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych.

Jeśli jesteś właścicielem, członkiem zarządu, menedżerem lub odpowiadasz za kwestie prawne w jednostce, warto abyś miał świadomość:

  • Jakie przedsiębiorstwa będą ponosiły odpowiedzialność karną;
  • Jakie kary będą groziły przedsiębiorstwom;
  • W jaki sposób zabezpieczyć się przed tymi ryzykami.

Te i inne kwestie zostaną omówione na szkoleniu.

Zapraszamy!

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 539 916 822 e-mail: acopp@chmielniak.com.pl

Wielu podatników podatku VAT boryka się z pozbawieniem ich prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, z uwagi na fakt, że ich kontrahent wystawiający fakturę nie był zarejestrowanym podatnikiem VAT. Ze swojego doświadczenia wiem, jak istotny jest to problem dla przedsiębiorców, którzy zetknęli się z nieuczciwymi kontrahentami. Szczególnie, że jeszcze całkiem niedawno, podatnicy nie dysponowali takimi instrumentami ułatwiającymi sprawdzenie czy kontrahent jest zarejestrowany, jakie dostępne są dzisiaj.

Problemem tym zajął się Naczelny Sąd Administracyjny i w swoim wyroku z dnia 7 marca 2018 roku (sygn. akt I FSK 769/16) stwierdził, że sam brak rejestracji kontrahenta dla celów podatku VAT, nie może automatycznie pozbawić podatnika uprawnienia do odliczenia podatku VAT naliczonego, w przypadku gdy dostawy lub usługi zostały faktycznie wykonane. Jednakże od momentu, w którym podatnik uzyska informację, że kontrahent nie jest zarejestrowany dla celów podatku VAT, nie może już powoływać się na działanie w dobrej wierze. Oznacza to, że podatnik nie powinien już odliczać podatku VAT naliczonego od faktur otrzymanych po tym momencie. W takiej sytuacji trudno byłoby bowiem mówić o zachowaniu należytej staranności.

Powyższy wyrok wpisuje się w stanowisko prezentowane przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W tym względzie można m.in. przywołać wyrok wydany dnia 19 października 2017 roku, w sprawie SC Paper Consult SRL (sygn. C-101/16). W sprawie tej TSUE wskazał, że niedopuszczalna jest odmowa uprawnienia do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury wystawionej przez kontrahenta uznanego za nieaktywnego w rejestrze podatników VAT, gdy odmowa ta nie pozwala na przedłożenie dowodów wskazujących na brak popełnienia przestępstwa podatkowego lub brak utraty wpływów podatkowych. Jak podkreślił TSUE, prawo do odliczenia podatku VAT jest podstawowym element systemu VAT i nie może być ograniczane wyłącznie ze względu na niedopełnienie przez kontrahenta podatnika wymogu formalnego.

Mimo iż organy podatkowe nie powinny w sposób automatyczny negować prawa podatnika do odliczenia VAT, to jednak w razie odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej przez niezarejestrowanego kontrahenta, istotne będzie ustalenie czy w danym przypadku podatnik dochował należytej staranności.  

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 539 916 822 e-mail: acopp@chmielniak.com.pl

Już w tym roku czekają nas duże zmiany dotyczące sporządzania i składania sprawozdań finansowych. Jako że wielkimi krokami zbliża się czas sporządzania sprawozdań finansowych, warto wiedzieć jak sprostać temu obowiązkowi w tym i w następnych latach.

Wprowadzanie zmian dotyczących sporządzania i składania sprawozdań finansowych można podzielić na dwa etapy.

Sprawozdania finansowe za rok 2017

Pierwszy etap – etap przejściowy przypada na okres od 15 marca do 30 września 2018 r., a więc dotyczy sprawozdań finansowych sporządzanych za rok 2017.

Od 15 marca 2018 r. nie będzie już możliwości składania do KRS sprawozdania finansowego w formie papierowej, tj. tak jak miało to miejsce dotychczas. Od tego dnia będzie obowiązywał wymóg przesyłania sprawozdania finansowego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. W okresie przejściowym będzie można jednak wysłać sprawozdanie finansowe w formie skanu. Skan musi być podpisany podpisem kwalifikowanym lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP przez co najmniej jedną osobę uprawnioną do reprezentacji podmiotu.

Reasumując, sporządzanie i składanie sprawozdań finansowych za rok 2017 będzie wyglądało następująco:

  • sporządzenie sprawozdania finansowego w dotychczasowej papierowej formie;
  • podpisanie papierowego sprawozdania;
  • sporządzenie skanu papierowego sprawozdania;
  • podpisanie skanu sprawozdania kwalifikowanym podpisem lub zaufanym profilem ePUAP;
  • zgłoszenie tak podpisanego skanu do repozytorium dokumentów finansowych sądu rejestrowego za pomocą systemu teleinformatycznego.

Aby przedsiębiorcy mogli wysłać sprawozdanie finansowe na  zmienionych zasadach, Ministerstwo Sprawiedliwości uruchomi nowy system teleinformatyczny.

W okresie przejściowym podatnicy będą składać sprawozdania finansowe do urzędu skarbowego na dotychczasowych zasadach.

Sprawozdania finansowe za rok 2018

Od 1 października 2018 r. wejdą w życie kluczowe zmiany, zgodne z którymi sprawozdanie finansowe będzie mogło być sporządzane wyłącznie w formie elektronicznej – a mianowicie w formie jednolitego pliku kontrolnego. Strukturę JPK określi minister finansów. Takie elektroniczne sprawozdania finansowe będą podpisywane podpisem kwalifikowanym lub zaufanym profilem ePUAP.

Jak więc będzie wyglądało sporządzanie i składanie sprawozdań finansowych począwszy od tych za rok 2018?

  • sporządzenie sprawozdania w formie elektronicznej – JPK;
  • podpisanie sprawozdania finansowego kwalifikowanym podpisem lub zaufanym profilem ePUAP;
  • wysłanie elektronicznego sprawozdania finansowego do KRS w formie JPK.

Co istotne, po zmianach, dane zawarte w sprawozdaniach finansowych począwszy od tych za 2018 r., z sądowego repozytorium trafią do Centralnego Rejestru Danych Podatkowych. Oznacza to, że podmioty wpisane do KRS, nie będą już zobowiązane do wysyłania sprawozdań finansowych do urzędu skarbowego, zrobi to sąd. Jednakże podmioty, które mają obowiązek sporządzania sprawozdań finansowych, ale nie są wpisane do KRS, będą wysyłać sprawozdania drogą elektroniczną w formie JPK do szefa Krajowej Administracji Skarbowej.

Zmianie ulegną również zasady sporządzania sprawozdań z badania sprawozdań finansowych przez biegłych rewidentów. Biegli będą sporządzali swoje sprawozdania również w formie elektronicznej i będą podpisywać je kwalifikowanym podpisem. Nowe zasady będą dotyczyły tylko usług świadczonych dla podmiotów wpisanych do KRS.

Kolejną nowością będzie możliwość przymuszenia podmiotu do złożenia sprawozdania finansowego przez urząd skarbowy, a nie przez KRS (po zawiadomieniu sądu rejestrowego przez organ), jak to ma miejsce obecnie. Po zmianach urząd skarbowy będzie mógł zapytać podatnika o przyczyny braku złożenia sprawozdania finansowego lub wezwać podmiot do jego złożenia. W razie niezastosowania się do powyższego przez podatnika, organ będzie mógł ukarać podatnik karą porządkową wynoszącą 2.800 zł i to wielokrotnie.

Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

tel.: 539 916 822 e-mail: acopp@chmielniak.com.pl